![](https://zabavniportal.pravda-istina.org/wp-content/uploads/2023/09/NA-ARKTIKU-PRONASLI-CESTICE-KOJE-DOKAZUJU-PARALELNI-UNIVERZUM.jpg)
PLEJER
Getting your Trinity Audio player ready...
|
U drevnoj potrazi za razumijevanjem svemira, čovječanstvo se često susreće sa pitanjem koje izaziva maštu i pobuđuje znatiželju…
Ovo intrigantno pitanje izlazi iz okvira našeg svakodnevnog iskustva i uvodi nas u domen kvantne fizike i teoretske kosmologije.
Kroz istoriju nauke, pojavljivale su se brojne hipoteze koje su tokom svojih epoha naišle na odbacivanje i nevjericu.
Kada je Kopernik prvi put predstavio svoj heliocentrični model univerzuma, koji je prikazivao Zemlju i druge planete kako se okreću oko Sunca, ovaj revolucionarni koncept je naišao na skepticizam.
Većina naučnog svijeta je odbacila ovaj model, jer se nije poklapao sa konvencionalnom mudrošću tog vremena.
Iako su se određeni aspekti ove teorije pokazali netačnim, neosporno je da je Kopernik sa svojim idejama odigrao ključnu ulogu u mijenjanju našeg pogleda da je Zemlja centar svemira.
Slično tome, hipoteza o postojanju više univerzuma izaziva debate u naučnoj zajednici, iako postoji već duže vrijeme.
Porijeklo ove hipoteze može pratiti sve do starih Grka, ali je istinski zaživjela i stekla naučnu snagu tek 1952. godine za vrijeme jednog predavanja Erwina Schrödingera – austrijskog fizičara koji se bavio teorijskom i kvantnom fizikom.
Tokom svog govora, Schrödinger je objasnio način na koji njegove jednačine predviđaju postojanje više stvarnosti, iako je istovremeno priznao da je bio svjestan koliko bi ova ideja mogla zvučati bizarno.
Ali, danas postoji niz drugih teorija, eksperimenata i razloga, zbog kojih se ideja o multiverzumu više ne čini tako ludom.
Oblik multiverzuma
Opšte je prihvaćeno da naš univerzum može postojati u tri različita oblika, ako ga posmatramo u širem smislu.
Može biti bez ikakve zakrivljenosti i ravan; može imati pozitivnu zakrivljenost i biti sferičan; ili može imati negativnu zakrivljenost i biti otprilike u obliku sedla.
Posmatranjem mikrovalnog kosmičkog zračenja, naučnici vjeruju da je navjerovatnije da univerzum ima ravnu geometriju.
Osim toga, utvrđeno je da se svemir sve brže i brže širi, a postoje i hipoteze koje sugerišu da bi to širenje moglo trajati beskonačno.
Ako bi ovo bilo istina, univerzum bi se širio u vječnost, što ga čini beskonačnim. Iako ovaj koncept beskonačnog univerzuma nije baš isto što i multiverzum, ipak postoje neke zajedničke dodirne tačke.
U beskonačnom univerzumu svaki raspored čestica, bez obzira na veličinu, će se na kraju prirodno ponoviti.
Rezultat je formiranje beskonačno mnogo univerzuma, od kojih bi neki bili jako slični našem, a neki bi bili potpuno drugačiji.
U slučaju da univerzum ipak ima jedan od dva preostala zakrivljena oblika, to bi odstupilo od preovlađujućeg uvjerenja da je ravan i potencijalno beskonačan.
Bio bi limitiran unutar svojih vlastitih granica i umjesto traganjem za multiverzumom, pitali bi se šta leži izvan granica našeg svemira.
Možda još jedan univerzum, pa onda još jedan i tako do u beskonačnost…
Implikacija teorije o multiverzumu, proširuje se na sve moguće oblike svemira i trenutno ne postoji definivna metoda kojom bi se opovrgla njena valjanost.
Fino podešavanje svemira i multiverzum
Jedan od razloga koji idu u korist postojanja multiverzuma je problem finog podešavanja svemira.
O ovom problemu se već nadugo raspravlja u naučnim krugovima, jer naglašava zapanjujuću nevjerovatnost našeg postojanja.
Kontinuirano postojanje našeg univerzuma, oslanja se na niz izuzetno tačnih kosmoloških vrijednosti koje ostaju nepromijenjene.
Uzmimo za primjer vrijednost Epsilona. Ova vrijednost opisuje kako, nakon što se hidrogen stopi u helijum, tačno 0,007 % mase pretvara u energiju.
Ova brojčana vrijednost se na prvi pogled može činiti beznačajnom, ali njen uticaj je presudan. Na primjer, ako bi se vrijednost ovog broja promijenila na samo 0,006 %, fuzija hidrogena bi bila nemoguća, što znači da svemir koji danas poznajemo uopšte ne bi postojao.
Ako stvari posmatramo iz ove perspektive, onda postaje očigledno koliko je postojanje univerzuma malo vjerovatno. Ali, ovaj bi se problem lako mogao riješiti prihvatanjem koncepta multiverzuma kao stvarnosti.
Sa dovoljnim brojem varijacija koje se protežu na beskonačnoj ravni multiverzuma, stabilan Univerzum je neizbježan, a mi nastanjujemo samo jednu od tih bezbrojnih mogućnosti.
Naravno, mnogi potencijalni univerzumi bi mogli nastati, a zatim prestati da postoje zbog komplikacija povezanih sa problemom finog podešavanja, ali zašto bi se mi brinuli zbog toga?
Trenutno živimo u univerzumu koji funkcioniše bez smetnji.
Putovanje kroz vrijeme i multiverzum
Mogućnost putovanja kroz vrijeme je predmet opsežne rasprave među fizičarima već duže vrijeme.
Ipak, bitno je razumjeti da i kada bismo mogli putovati kroz vrijeme, morali bi se suočiti sa različitim logičkim paradoksima koji predstavljaju značajne izazove.
Jedan od tih paradoksa je poznat kao “paradoks djeda“, koji uključuje čin ubijanja vlastitog djeda, čime bismo eliminisali postojanje naših roditelja, kao i naše vlastite postojanje.
Ovi paradoksi stvaraju zapanjujuće probleme uzročnosti u jedinstvenom univerzumu. Ali, u multiverzumu, lako ih možemo objasniti tako što ćemo reći da stvaramo drugi ili paralelni univerzum kad god izvodimo ove radnje.
Paralelne univerzume možemo zamisliti kao džinovsko drvo sa beskonačno grana, koje su isto tako beskonačno duge. Svaka grana predstavlja jedan univerzum (ili vremensku liniju) u multiverzumu. Svaki list na svakoj grani je jedan trenutak.
Očigledno je da su prezentirani dokazi više konceptualne nego fizičke prirode. Međutim, koncept multiverzuma nudi potencijalno rješenje za brojna zbunjujuća pitanja povezana sa putovanjem kroz vrijeme.
Kvantna fizika i multiverzum
Kvantna fizika, jedna od najzagonetnijih i najfascinantnijih grana fizike, pruža nam dubok uvid u fundamentalnu prirodu Svemira.
Jedan od ključnih koncepta kvantne fizike koji podržava ideju multiverzuma je kvantna superpozicija. Prema Heisenbergovom principu neodređenosti, kvantne čestice mogu istovremeno biti u više stanja sve dok ih ne promatramo.
Na primjer, elektron može biti u superpoziciji i nalaziti se na više mjesta istovremeno, što sugeriše postojanje više svemira gdje se ta čestica nalazi na svakoj lokaciji.
Drugi bitan koncept je kvantna isprepletenost ili povezanost. Kada su dvije čestice povezane, promjena stanje jedne čestice istovremeno utječe na stanje druge čestice, bez obzira koliko su udaljene jedna od druge.
Ovaj fenomen sugeriše da su ove čestice povezane na nivou koji nadilazi naše razumijevanje prostora i vremena, što podržava ideju multiverzuma gdje su te čestice istovremeno prisutne.
Iako još uvijek nedostaje empirijski dokaz direktnog postojanja multiverzuma, kvantna fizika pruža teoretski okvir i poticaj za daljnje istraživanje ovog koncepta.
Razumijevanje kvantne fizike može nam pomoći da bolje shvatimo prirodu stvarnosti i postojanja, otvarajući nova pitanja o postojanju multiverzuma.
Misteriozno.com